... در سال ۸۴ بیش از ده هزار نفر جان دادند و در سال ۹۵ این عدد به دو برابر رسید. ما امروز در تهرانی زندگی می کنیم که هفته ای ۵۰۰ نفر به خاطر آلودگی هوا کشته می‌شوند. در حقیقت گویا هفتگی یک ایرباس غول پیکر در شهرمان سقوط می‌کند و عین خیالمان نیست ...
ین آدمها را هرگز فراموش نکن
ا
مردم می‌گویند اگر خوش‌شانس باشی بهتر است اما من ترجیح می‌دهم که هوشیار باشم، چراکه وقتی شانس به سراغم بیاید از دستش نخواهم داد.
***
سه گروه را هرگز فراموش نکن !
آن‌هایی که تو را در شرایط دشوار کمک کردند
آن‌هایی که تو را در شرایط دشوار رها کردند
آن‌هایی که تو را در شرایط دشوار قرار دادند!
ین آدمها را هرگز فراموش نکن
ا
مردم می‌گویند اگر خوش‌شانس باشی بهتر است اما من ترجیح می‌دهم که هوشیار باشم، چراکه وقتی شانس به سراغم بیاید از دستش نخواهم داد.
***
سه گروه را هرگز فراموش نکن !
آن‌هایی که تو را در شرایط دشوار کمک کردند
آن‌هایی که تو را در شرایط دشوار رها کردند
آن‌هایی که تو را در شرایط دشوار قرار دادند!
زمان در پردۀ آهستگی
نسبیت انیشتین را وقتی فهمیدم که چهل‌سالگی را رد کردم و مزۀ پنجاه‌سالگی را هم چشیدم. زمان تا پیش از چهل‌سالگی، پشت پردۀ آهستگی می‌ایستد و اندک‌اندک عمر تو را می‌دزدد. چهل را که رد می‌کنی، بی‌شرمانه از پرده بیرون می‌آید و بر گرده‌ات تازیانۀ شتاب می‌زند. زمان تا پیش از چهل‌سالگی، نجیب است؛ مهربان است؛ عاشق‌نواز است؛ سایه‌اش تا افق‌های دور گسترده است؛ وعده‌های شیرین می‌دهد؛ شتاب ندارد؛ گهوارۀ رؤیاها است و لنگرگاه آرزوها؛ بهارش روح‌بخش است و پاییزش دل‌انگیز. جام چهلم را که سر می‌کشی، هشیار می‌شوی! این جام، مست نمی‌کند؛ مستی را می‌پراند. پیش از چهل، تو هستی و تو و جهانی بزرگ که آغوشش را به روی تو گشوده است. پس از آن، تو هستی و هزار پای‌بست آهنین که نمی‌گذارند قدم از قدم برداری. باید بنشینی و از سرعت عقربه‌های ساعت، تعجب کنی. هیچ کس بیشتر از چهل سال عمر نمی‌کند، مگر آن کس که در چهل سال نخست، فریب زمان را نخورده باشد.