خوردن یک سیب در روز با چاقی مبارزه می‌کند

براساس یک تحقیق مشخص شد خوردن یک سیب در روز می‌تواند با چاقی مبارز

براساس یک تحقیق مشخص شد خوردن یک سیب در روز می‌تواند با چاقی مبارزه کند؛ این یافته‌ها در سایت انگلیسی مهندسی مواد غذایی منتشر شد که در واقع سیب می‌تواند یک راه حل برای کمک به مبارزه با چاقی که یک بیماری و کشنده است باشد.

به گفته محققان خوردن یک سیب در روز می‌تواند احساس گرسنگی را کاهش دهد همچنین در کاهش وزن موثر است و در فلور روده تعادل ایجاد می‌کند.

ه کند.

حامی بمباران شیمیایی سردشت نمی‌تواند از صلح سخن بگوید/ اعتراض به حضور وزیر خارجه آلمان با ماسک شیمیایی

مسئول بسیج دانشجویی دانشگاه تهران با اشاره به اعتراض دانشجویان نسبت به حضور وزیر خارجه آلمان در این دانشگاه گفت: چگونه است که اصلی‌ترین حامی بمباران شیمیایی سردشت امروز در دانشگاه تهران دم از صلح و ثبات می‌زند؟

احسان ابراهیمی مسئول بسیج دانشجویی دانشگاه تهران در گفت‌وگو با خبرنگار گروه دانشگاه خبرگزاری فارس ضمن اعتراض به حضور «اشتاین مایر» وزیر امور خارجه آلمان در دانشگاه تهران اظهار داشت: چگونه است وزیر خارجه کشوری که اصلی‌ترین حامی بمباران شیمیایی سردشت در دوران جنگ تحمیلی بوده است، امروز به دانشگاه تهران بیاید و از صلح پایدار سخن بگوید و ایران را دعوت به صلح در منطقه کند.

وی افزود: دانشجویان در اعتراض به حضور وزیر خارجه آلمان با ماسک شیمیایی در جلسه حاضر شدند و اعتراض خود را به اقدامات کشور آلمان علیه جمهوری اسلامی اعلام کردند.

عضو شورای تبیین مواضع بسیج دانشجویی تهران بزرگ در پایان گفت: دانشجویان با سر دادن شعار‌هایی از جمله «هدیه آلمان به ایران، بیش از 2 هزار شهید و جانباز شیمیایی»، «سردشت فراموشت نمی‌کنیم» و «خطر بمباران شیمیایی» اعتراض خود را به وزیر خارجه آلمان و مسئولان دانشگاه تهران که برای حضور اشتاین مایر فرش قرمز پهن کردند، اعلام کردند.

«دیپلماسی لبخند» ظریف؛ از منا تا العین امارات/ توهین به معلمان ایرانی و عزتی که به گذرنامه ایرانی بازگشت!

۹ معلم ایرانی در امارات بازداشت شدند و در مدت بازداشت مورد توهین قرار گرفتند، اما وزیر امور خارجه کشورمان هنوز تاکید می کند که «ما به دوستانمان در منطقه لبخند‌ خواهیم زد».

آقا معلمی که برای تدریس راهی دیار غربت شده بود حالا در زندان نشسته و دارد به دانش آموزان و کلاس بی معلمش فکر می کند و گاهی دستی به سر تراشیده اش می کشد و به سقف سلول خیره می شود.

او و دوستانش به روز دستگیری و از همه دردناک تر روزی که سرشان را از ته تراشیدند فکر می کنند؛ همه چیز ناگهان مثل آوار روی سرشان خراب می شود و عزتشان لکه دار و زیر لب از هم می پرسند «مگر قرار نبود عزت را به پاسپورتمان باز گردانند»

بعد از حادثه دردناک منا و کارشکنی های عربستان، این‌بار نوبت اماراتی ها بود که خصومت خود را با ایران نشان دهند،‌ آنهم با بازداشت 9 معلم ایرانی که برای تدریس در مدرسه ایرانیان در العین امارات راهی این کشور شده بودند.

دستگیری توهین آمیز، برخورد خشن و تراشیدن موی سر تنها بخشی از توهین هایی است که در این شیخ نشین حاشیه خلیج فارس، با معلمان ایرانی صورت گرفت.

این برخوردها پیکان انتقادات را به سمت وزارت امور خارجه ای ها چرخاند؛ منتقدان معتقد بودند وزارت خارجه در زمینه سفر این معلمان به امارات و در ادامه پیگیری های لازم برای آزادیشان کم‌کاری کرده است.

معلمان ایرانی دیروز بالاخره از زندان بزرگ العین آزاد شدند و شاید تا ساعاتی دیگر، بدون اینکه پایشان به کلاس های درس در امارات باز شود،‌ به تهران بازگردند اما در مسیر بازگشت به گستاخی شیخ نشین حاشیه خلیج فارس و اقدامات دولت یازدهم برای حفظ عزت خود و پاسپورتشان فکر می کنند.

ضعف دیپلماسی از منا تا العین!

15 مهرماه جاری 9 تن از معلمان ایرانی که از سوی وزارت آموزش و پرورش برای تدریس در مدارس ایرانیان امارات انتخاب شده اند، از سوی دادگاه این کشور احضار می شوند.

ظاهرا اماراتی ها مدتی است بر روی قانون خود مبنی بر «سفر به شهرهای مختلف امارات با ویزای مخصوص»‌ پافشاری کرده؛ اتفاقی که نه سفارت ایران در ابوظبی از آن با خبر است و نه مسئولان آموزش و پرورش.

9 معلم ایرانی در نهایت از سوی پلیس امارات متحده عربی بازداشت و به زندان بزرگ العین منتقل می شوند.

در این میان نیز یک مقام آگاه ایرانی نخواست نامش شود گفت که «طبق قوانین کشور امارات باید برای اقامت و کار در هر یک از نواحی این کشور مجوز جداگانه داشت و معلمان بازداشت شده تنها ویزای دوبی را داشتند»؛ وزارت امور خارجه و سفارت ایران در امارات به عنوان مسئول اصلی اطلاع رسانی درباره قوانین کشورهای مختلف به دیگر ارگان‌ها، اطلاع رسانی درستی درباره این سخت گیری جدید اماراتی ها انجام نداده بود.

اماراتی ها هم مدعی بودند که طی سالیان اخیر بارها درباره داشتن مجوزهای لازم برای کار و حضور در شهرهای مختلف امارات به وزارت خارجه ایران هشدارهای لازم را داده اند.

از آنجایی که به گفته مدیر اطلاع رسانی وزارت آموزش و پرورش معلمان ایرانی سال ها با مجوز و ویزای کار در دوبی در العین و مدارس ایرانی این شهر تدریس می کردند،‌ مشخص بود که امارات متحده عربی به دنبال بهانه گیری است.

احتمال بهانه گیری اماراتی ها بدلیل اقدامات مشابهی است که پیش از این از سوی مقامات این کشور انجام شد.

تابستان سال 1392 نیز کشور امارات بدون ذکر دلیل شروع به اخراج ایرانیانی کرد که برخی از آنها بیش از 20 سال بود در دوبی اقامت داشتند. وزارت امنیت امارات در آن زمان طی تماس تلفنی با تعدادی از ایرانیان از آنان می‌خواست با در دست داشتن گذرنامه به اداره امنیت این کشور مراجعه کنند و بعد از مراجعه این افراد گذرنامه آنان را توقیف و اقامت آنان را نیز لغو می‌کرد و بعد یک فرصت دو هفته‌ای یا یک ماهه به آنان می‌داد تا از امارات خارج شوند.

این موضوع به مجلس شورای اسلامی کشیده شد و کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس شورای اسلامی آن را بررسی کرد.

مدتی بعد معاون حقوقی، کنسولی و ایرانیان خارج از کشور وزیر خارجه اعلام کرد که روند اخراج ایرانیان از امارات متوقف شده و ماموران اماراتی به ایرانیانی که قبلا به اداره اقامت و پلیس فراخوانده شده بودند، اعلام کردند که اقامت آن‌ها تا اطلاع ثانوی بلامانع است.

وزارت خارجه اما در مقابل این بهانه تراشی های اماراتی ها تنها به رایزنی های سطح پائین دیپلماتیک اکتفا کرد تا معلمان ایرانی بیش از یک هفته در زندان های امارات در شرایط بدی زندانی باشند.

اما موضوع بازداشت معلمان ایرانی در امارات تنها آزمون وزارت امور خارجه در حفظ شان و جایگاه ایرانیان در کشورهای دیگر نبود؛ رفتار دستگاه دیپلماسی در حادثه منا و وقایع پس از آن شدیدا مورد انتقاد شخصیت های مختلف و افکار عمومی قرار گرفته بود.

ناتوانایی برای هماهنگی جهت صدور ویزا برای وزیر ارشاد به عنوان مسئول پیگیری وضعیت ایرانیان صدمه دیده در حادثه منا و عدم بازگشت از سفر نیویورک برای پیگیری حادثه از جمله انتقاداتی بود که از سوی افکار عمومی متوجه وزارت خارجه شده بود.

برخی با اشاره به عدم پذیرش درخواست ملاقات ظریف با وزیر امور خارجه عربستان از سوی عادل الجبیر، و شکست تلاش ها برای میانجیگری کویت در این زمینه را، نشانه ضعف دستگاه دیپلماسی می دانستند که حامیانش می گفتند 6 قدرت بزرگ دنیا را به پای میز مذاکره کشانده و آنها را مغلوب کرده است.

توهین به معلمان ایرانی و پیش از آن کارشکنی درباره حادثه دیدگان فاجعه منا از سوی عربستان، در شرایطی رخ می دهد که یکی از مهم ترین شعارهای حسن روحانی «بازگرداندن عزت به پاسپورت ایرانیان»‌ بود؛ عزتی که 9 معلم ایرانی بازداشت شده در زندان های امارات و برخی حجاج ایرانی به خوبی معنای آنرا درک کرده اند.

وزارت خارجه و لبخندهایی که «تخاصم»‌را کم نکرد

وزارت امور خارجه دولت یازدهم همواره تاکید داشت که قصد دارد روابط خود با کشورهای منطقه به ویژه کشورهای حوزه خلیج فارس را تقویت کند.

چندین سفر ظریف به پایتخت کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس حکایت از برنامه ریزی گسترده در این راستا داشت.

رسانه های حامی دولت نیز تلاش می کردند سیاست های ظریف و دولت یازدهم در قبال کشورهای منطقه را نتیجه بخش و پایان دهنده تنش هایی مانند زیاده خواهی امارات درباره جزایر سه گانه ایرانی نشان دهند.

به عنوان مثال روزنامه شرق در حاشیه گزارش خود از سفر ظریف به ابوظبی و دیدارش با مقامات اماراتی در فروردین سال 93 نوشت: «گویا این روزها مقامات امارات دیگر علاقه‌ای به مطرح‌کردن ادعاهای جنجالی در مورد جزایر سه‌گانه ایرانی ندارند؛ اکنون دید و بازدیدهای مقامات ایرانی و اماراتی از پایتخت‌های یکدیگر به خوبی در حال انجام است و این را می‌توان در راستای دیپلماسی رابطه با همسایگان دولت جدید دانست.»

این رسانه ها تلاش می کردند که با مقایسه رفتار ظریف و مسئولان وزارت امور خارجه در دولت گذشته، دیپلماسی «لبخند» را باعث رفع مشکلات در رابطه میان ایران و کشورهای منطقه معرفی کنند: «او که برخلاف برخی گذشتگان، با ادبیاتی دیپلماتیک سخن می‌گفت، بار دیگر اطمینان داد که «ایران شریکی ثابت‌قدم و قابل اعتماد برای همه کشورهای حوزه خلیج‌فارس خواهد ماند.»

ظریف حتی در مقاله‌ای که در چند روزنامه عرب‌زبان به چاپ رسید، پیشنهاد تشکیل مجمع گفت و گوی کشورهای حوزه خلیج فارس، برای حل بحران های منطقه و گسترش روابط این کشورها را داد.

اما تنها چند ماه بعد از این پیشنهاد ظریف به اعراب، آنها با اقداماتی نظیر عدم صدور وزیر برای مسئولان ایرانی در حادثه منا و بازداشت معلمان ایرانی، نشان دادند که چندان علاقه ای به برقراری رابطه دوستانه به ایران ندارند.

محمد جواد ظریف بعد از این وقایع نیز همچنان تاکید داشت که ایران برای حفظ روابط خود با کشورهایی نظیر عربستان بر حفظ «دیپلماسی لبخند» تاکید دارد.

وی در مصاحبه با روزنامه لبنانی السفیر در پاسخ به سوالی مبنی بر اینکه آیا «دیپلماسی لبخند» که در گفت‌وگو با طرف‌های غربی درباره برنامه هسته‌ای به کار گرفته شده بود در گفت‌وگو با کشورهای عربی به ویژه عربستان نیز کاربرد دارد گفت که «ما به دوستانمان در منطقه از صمیم قلب لبخند می‌زنیم.»

وزیر امور خارجه کشورمان همچنین در گفت و گوی دیگری با روزنامه الرای کویت درست در شرایطی که عربستان و کشورهای هم‌پیمانش به کارشکنی در قبال اتباع ایرانی ادامه می دهند، دولت عربستان را «دوست» خطاب کرد؛ «ما به دنبال پیشرفت روابط دوستی و مودت با دوستان عربستانی خود هستیم».

برخی منتقدان ظریف معتقد بودند که تلاش برای نشان دادن علاقه مندی ایران برای گرم نگه داشتن رابطه با برخی کشورهای منطقه که حرمت و شان اتباع ایرانی را نگه نمی دارند، اقدامی قابل تامل است.

جایگاه پاسپورت ایرانی در «دیپلماسی لبخند»/ وقتی کری برای آزادی جاسوس تلاش می‌کند اما ظریف...

بیش از یک سال از بازداشت یک تبعه آمریکایی در ایران می گذرد؛ جیسون رضائیان متهم به جاسوسی در پوشش خبرنگار برای آمریکایی هاست.

از همان ابتدای دستگیری رضائیان، وزارت امور خارجه آمریکا و شخص جان کری بارها در مصاحبه های مختلف موضوع جیسون رضائیان را مطرح و خواستار آزادی وی شد.

برای کری مهم نبود که این موضوع را در نشست های دوجانبه با مسئولان ایرانی در حاشیه های مذاکرات هسته ای مطرح کند یا در بیانیه های گاه و بیگاهش؛ نکته مهم این بود که کری سعی می کرد همواره در صف اول تلاش برای آزادی یک شهروند آمریکایی باقی بماند، حتی اگر وی متهم به جاسوسی باشد.

وی همواره از ایران می خواست که «اتهامات علیه رضائیان را کنار گذاشته و وی را آزاد کند»؛ وزیر امور خارجه آمریکا البته بر روی آزادی چندین تبعه دیگر آمریکا که در زندان های ایران بسر می بردند نیز تاکید داشت.

در این میان برخی از افکار عمومی معتقدند که در ماجرای دستگیری معلمان ایرانی در امارات و وقایعی از این دست، جای خالی موضع گیری قاطع از سوی وزیر امور خارجه کشورمان خالی است؛ منتقدان می گویند وقتی جان کری وزیر امور خارجه آمریکا برای آزادی یک تبعه جاسوس کشورش، تلاش می کند، چرا وزارت خارجه و ظریف تنها به رایزنی های دست پائین دیپلماتیک برای آزادی معلمان ایرانی بسنده کردند؟

همگان و به ویژه ایرانیان حاضر در کشورهای مختلف جهان منتظر بودند تا حسن روحانی به وعده اش در آنچه «بازگرداندن عزت به پاسپورت ایرانی» خوانده بود عمل کند؛ ولی هنوز مشخص نیست که این بازگشت عزت چه زمانی قرار است نمود عینی داشته باشد.

بنابر این گزارش، پس از ماجرای بازداشت معلمان ایرانی در امارات و برخورد های توهین آمیز با آنها، افکار عمومی منتظرند تا ببینند آیا ادبیات دولت یازدهم و دستگاه دیپلماسی با برخی کشورهای منطقه دست خوش تغییر می شود یا خیر؛ انتظاری که تاکید ظریف بر حفظ «دیپلماسی لبخند» آن‌ را طولانی تر خواهد کرد.

وصیت نامه شهید همدانی به دستخط خود شهید که چند روز قبل از شهادتش نوشته است/

شهید همدانی مدتی قبل از شهادتشان وصیت نامه ای می نویسند که توسط یکی از نزدیکانشان به خبرآنلاین رسیده است.

امام حسین(ع) در لحظه ورود به کربلا چه کرد؟/ وقایع منزل سیزدهم تا رسیدن به نینوا در دوم محرم

کاروان امام حسین(ع) پس از گذشتن از 25 منزل در دوم محرم سال 61 هجری به زمین کربلا قدم می گذارد./ قدم به قدم با تاریخ واقعه کربلا

شناخت هر واقعه به شناخت جزئیات و مسائل تاریخی آن واقعه وابسته است. حرکت کاروان امام حسین(ع) به سوی کربلا و واقعه عاشورا نیز نیاز به بررسی تاریخی این واقعه و جزئیات مربوط به آن دارد. دکتر محمدرضا سنگری، پژوهشگر تاریخ در مطالعات و پژوهش های عاشورایی خود با استفاده از بررسی منابع مختلف، نکات و اطلاعاتی را از وضعیت حرکت کاروان امام در مسیر مکه تا کربلا نوشته است.

بخش نخست از یادداشت ها درباره جزئیات «12 منزل حرکت کاروان حسینی» روز اول محرم منتشر شد که می توانید در اینجا بخوانید. با فرارسیدن دومین روز ار محرم که مطابق با رسیدن کاروان امام به سرزمین کربلاست، گلچین خبرآنلاین از نکات مهم و خواندنی مربوط به 13 منزل بعدی تا کربلا را در ادامه می خوانید.

گزارشی از وضعیت حرکت کاروان از مکه تا کربلا

فاصله نسبی هر منزل 4 تا 5 فرسنگ بوده و میزان توقف در هر منزل از چند ساعت تا دو روز ذکر شده است.

مجموع منازل: 25 تا 28 منزل ذکر شده است.

نحوه برخورد با مسافران: معمولا امام با مسافران که عمدتا از کوفه عازم مکه بودند چند گونه برخورد داشتند:

1.کسب خبر از راه و وضعیت کوفه
2.طرح فساد و گمراهی و نیرنگ ها و جنایات بنی امیه.
3.دعوت به همراهی و یاری در حرکت و قیام
4.پاسخ به پرسش های دینی و شرعی آنان
5.ابهام زدایی و توضیح دلایل حرکت و قیام
6.دعوت به دوری و فاصله گرفتن از رزمگاه در صورت همراهی نکردن.(امام می فرمود هر کس همراهی نکند و صدای مظلومیت مرا بشنود با ستمگران و قاتلان من در دوزخ خواهد بود.)

«در این نقشه منزلگاه های مهم کاروان با علامت مربع مشخص شده است»

فاصله مکه تا نینوا: 430 کیلومتر بود و میانگین حرکت روزانه امام تقریبا 18 کیلومتر بوده است.

تعداد پیوستگان و گسستگان: هیچ کدام به روشنی و درستی معلوم نیست. هفده تن از پیوستگان در مسیر در کربلا به شهادت رسیدند. اما برخی پیوستگان در منازل دیگر می گسستند و می رفتند. جمعی از پیوستگان در کربلا با اباعبدالله همراه شدند. برخی در یک منزل می پیوستند و در منازل بعد با آگاهی از فرجام کاروان، شبانه، از قافله جدا می شدند. در هیچ منبعی نام چنین کسانی ذکر نشده است.

اطلاعات مربوط به منازل سیزدهم تا بیست و پنجم

 منزل سیزدهم

نام منزل: زَرود (زُرود)

وجه تسمیه: زرود یعنی بلعنده، این منطقه ریگذار و شنزار بود و آب را می بلعید.

زمان ورود: احتمالاً ۲۱ ذی الحجه (دوشنبه) معادل ۳۱ شهریور ۵۹ شمسی

مدت توقف: احتمالاً امام شبی را در این منطقه گذرانده است.

ویژگی و امکانات: ۱. دارای حوض و برکه بوده است. ۲. میان منطقه بنی عبس و بنی یربوع و متصل به جَدود بوده است. (منطقه مهم اقتصادی) ۳. چادر مجلل و با شکوه زهیر در این منطقه افراشته بود. قصری نیز در این منطقه بوده است.

رویدادها: ۱. ملاقات عبدالله بن سلیم و مذری بن مشمعل با ابا عبدالله و گزارش شهادت مسلم بن عقیل و هانی بن عروه که باعث گسستن گروهی از امام شد. ۲. اعلام وفاداری و همراهی همراهان آبگاه جهینه مجمع بن زیاد، عیّادبن مهاجر و عقبة بن صلت. ۳. مهم ترین حادثه پیوستن زهیربن القین بحلی به امام است. او در این نقطه در چادر بود که امام یکی از یاران را به سراغش فرستاد تا امام را همراهی کند و زهیر به تحریک همسرش دلهم یا دیلم به امام پیوست. برخی نوشته اند زهیر عثمانی بود و قصد همراهی نداشت و امام با شیوه ی شیرین و خاص خود او را جذب و همراه کرد.

 منزل چهاردهم

نام منزل: ثعلبیّه

وجه تسمیه: ثعلبه، مردی از بنی اسد، در آنجا قناتی ساخته بود به همین سبب به آن ثعلبیه می گفتند.

زمان ورود: قبل از ظهر روز سه شنبه ۲۲ ذی الحجه معادل اول مهر ماه ۵۹ شمسی

مدت توقف: توقف بسیار کوتاهی داشته است.

ویژگی و امکانات: ۱. آب کافی و مقداری درخت ۲. قنات و چشمه ۳. جمعیت قابل توجه، محل اُتراق کاروان ها

رویدادها: ۱. دیدار فرزدق را با امام در این محل ذکر کرده اند که قطعاً نادرست است. دیدار بشربن غالب اسدی نیز مطرح شده است. ۲. ملاقات اباهره ازدی که علت خروج امام را پرسید و بنی امیه را ستایش کرد. امام فرمود: اگر در مدینه بودی جای پای جبرئیل را در خانه مان نشانت می دادم. ۳. دیدار وهب بن عبدالله (عبدالله عمیر کلبی) و همسرش و مادرش با امام و همراهی تا کربلا برخی گفته اند ابتدا مسیحی بودند. ۴. دیگر بار خبر شهادت مسلم و هانی به امام رسید. امام به خانواده ی عقیل فرمود: بروید. آنان گفتند تا انتقام نگیریم از پای نمی نشینیم.(این گفته قابل تردید است.) ۵. امام ماجرای حضرت یحیی و شباهت فرجام خود را به این پیامبر (شهادت و قرار گرفتن سر در تشت) بیان کرد. ۶. ملاقات بجیر، پیرمردی از اهالی ثعلبیه با امام، وی می گوید امام با لباسی زردرنگ با جیبی در قسمت بالای آن دیده شد. ۷. امام در این محل خواب دید که منادی می گوید: شما شتابانید و مرگ نیز با شتاب در پی شماست. تا به بهشتتان برساند و علی اکبر در باب این خواب با پدر گفت و گو کرد (این خواب را به منزلگاه های دیگر نیز نسبت داده اند.)

 منزل پانزدهم

نام منزل: زباله

وجه تسمیه: زباله به معنی محلی است که آب را در خود نگه می دارد.

زمان ورود: چهارشنبه 23 ذی الحجه برابر با 2 مهرماه 59 شمسی.

مدت توقف: معلوم می شود امام و کاروان وی در این محل درنگ داشته و چادرها برپا کرده اند.

ویژگی ها و امکانات: 1. بین واقصه و ثعلبیه، گسترده و سرشار از آب بوده است. 2. دارای حصار و مسجد بوده است. 3. بازارهایی داشته است.

رویدادها: 1. امام خبر شهادت عبدالله بن یقطر برادر رضاعی خود را در این منطقه دریافت کرد. 2. خبر شهادت فجیع مسلم بن عقیل و هانی بن عروة دیگر بار دقیق و با جزئیات به امام رسید و گروه گروه ار همراهان پیوسته، گسسته و رفتند. دختر مسلم بن عقیل، حمیده همین که دریافت گریه کرد. امام او و برادرانش را نواخت و گفت من جای پدر شما هستم.
3. فرستاده محمد بن اشعث که به خواهش مسلم، پیمان شکنی مردم کوفه را به اطلاع امام می رساند در همین آبگاه با امام دیدار کرد. گویا همین پیک خبر کشته شدن قیس بن مسهر صیداوی را نیز داد.
منزل زباله یکی از پالایشگاه های مهم راه است. دریافت خبرهای تلخ باعث گسستن سست عنصران دنیازده شد. آنان که تا این لحظه هنوز ژرفای حادثه را درک نکرده بودند.

 منزل شانزدهم

نام منزل: قاع

وجه تسمیه: قاع یعنی دشت صاف و هموار.

زمان ورود: چهارشنبه 23 ذی الحجه معادل دوم مهرماه 59 شمسی

مدت توقف: گذرا، بی درنگ از آن گذشته است.

ویژگی ها و امکانات: 1. دشت صاف و هموار، 2. بدون آب و درخت، با خارها و گیاهان پراکنده بیابانی

رویدادها: 1. هیچ رویداد شخصی در این منزل گزارش نشده است. 2. امام از رهگذران بیشتر کسب اطلاعات کرده است. 3. کاروان امام پس از گسستن تعداد قابل توجهی از همراهان در منزل زباله، از این محل گذشته است. 4. دیگر بار امام از شهادت خویش و همراهان سخن گفته است.

 منزل هفدهم

نام منزل: بطن عقبه (بطان)

وجه تسمیه: عقبه به کوه دراز می گویند.

زمان ورود: جمعه 25 ذی الحجه معادل چهارم مهرماه 59 شمسی

مدت توقف: توقف کوتاهی داشته است.

ویژگی ها و امکانات: 1. این منزلگاه از شخصی به نام عکرمة بن بکروائل بوده است. 2. قصری مرتفع و مسجدی زیبا در این محل به چشم می خورد.به قصر این محل قصر حمران می گفتند. 3. طایفه ای از بنی اسد در این محل زندگی می کردند.

رویدادها: 1. دیدار با عمروبن لوذان، وی به امام توصیه کرد برگرد و به کوفه نرو. امام در پاسخ این پیرمرد فرمود: مسائل بر من پنهان نیست، امر و اراده خدا گریز ناپذیر و حتمی است. عمروبن لوذان به امام گفت: ابن زیاد در کمین است و از قادسیه تا عذیب الهجانات لشکریان و جاسوسان هستند. 2. خواب دیدن امام که سگانی به وی حمله ور می شوند به این منزلگاه نسبت داده شده است. 3. امام از این منزلگاه آب گیری کرده است.

 منزل هجدهم

نام منزل: واقصه

وجه تسمیه: به معنی شکستگی گردن و نیز پوشال و ریزه های چوب است. شاید این منزلگاه دارای گردنه یا چوب های بوده که از آبرفت ها فراهم می آمده است.

زمان ورود: 26 دی الحجه معادل شنبه پنجم مهرماه 59 شمسی

مدت توقف: درنگی نداشته و از این منزلگاه سریع گذشته است.

ویژگی ها و امکانات: 1. مناره ای از شاخ شکاری های صحرایی و سم های آنان در این محل بوده که ملکشاه سلجوقی آن را ساخته بوده است. 2. این منزل بعد از قرعاء (زمین کم گیاه) بوده است در نتیجه واقصه از نظر پوشش گیاهی نیز کم گیاه بوده است.

رویدادها: 1. احتیاط های لازم در این منطقه بیشتر شده است چون اخبار قبلی دال بر استقرار نیروهای عبیدالله و حضور جاسوسان و گشتی ها در این منطقه بوده است. 2. امام توصیه کرده است که آب ها را نگه داری کنند که تشنگانی در راه اند. 3. امام به سمت ارتفاعات شراف دستور حرکت داده است. از این منزلگاه به بعد کاروان حسینی وارد مرحله جدیدی از حرکت خویش می شود که برخورد با سپاه حر است.

 منزل نوزدهم

نام منزل: شراف یا اشراف

وجه تسمیه: مردی به نام شراف چشمه ای کند و آب های خوش گوار را در برکه ای جمع کرد و اینجا را شراف نامید.

زمان ورود: شنبه 26 ذی الحجه، پنجم مهرماه 59 شمسی.

مدت توقف: نیمروزی درنگ در این منطقه بوده است.

ویژگی ها و امکانات: 1. وجود برکه و آب فراوان 2. سه چاه بزرگ 3. ارتفاعات متوسط در نزدیکی این منزلگاه

رویدادها: 1. بزرگ ترین و مهم ترین حادثه که مسیر کاروان اباعبدالله را تغییر داد، برخورد سپاه حر بن یزید ریاحی با سپاه و همراهان امام است. حر با خود هزار نفر همراه تشنه و خسته به شراف رسیدند. امام فرمان داد آنها را سیراب کنید. وقت نماز ظهر، امام فرمان اذان داد. حجاج بن مسروق جعفی اذان گفت. امام با عبا و نعلینی بیرون آمد تا نماز بگذارد و به حر گفت من بنا به دعوت مردم کوفه و این نامه ها آمده ام. امام فرمود: تو با یارانت نماز می گذاری؟
حر گفت: با شما نماز می خوانم. پس از نماز هر یک به خیمه خویش رفتند. پس از نماز عصر امام خطبه خواند و به نامه ها اشاره کرد. حر گفت: من از نامه ها بی خبرم اما ماموریم از شما جدا نشویم تا شما را به نزد عبیدالله ببریم. امام فرمود: مرگ از این کار به من نزدیک تر است. امام دستور حرکت داد، حر مانع شد و امام فرمود: مادرت سوگورات شود! حر سر جنگ نداشت. زهیر بن القین پیشنهاد جنگ به امام داد و امام فرمود ما آغازگر جنگ نخواهیم بود.
موافقت شد امام به کوفه نرود تا از عبیدالله کسب تکلیف شود و در نتیجه مسیر حرکت کاروان به سمت کربلا تغییر کرد.

 منزل بیستم

نام منزل: ذوحَسم

وجه تسمیه: حسم به معنی بازدارنده است و چون کوهی بزرگ مانند حصار بوده به نام گفته شده است. ذو حسم به معنی خارزار نیز هست.

زمان ورود: ورود به این منطقه احتمالا روز یکشنبه 27 ذی الحجه معادل 6 مهر ماه بوده است.

مدت توقف: حدود نیمروزی توقف بوده است.

ویژگی ها و امکانات: 1. ذو حسم منطقه شکارگاه نعمان بن منذر بوده است. 2. اگر حسم از واژه حسام باشد این منطقه خارزار بوده است. 3. منطقه نظامی و محل اسقرار نیروهای عبیدالله زیاد بوده است.

رویدادها: 1. امام دستور داد تا زنان و کودکان را که با دیدن سپاه حر دچار ترس شده بودند در پناه کوه ذوحسم قرار دهند. 2. عقبه بن ابی الغیرار می گوید: امام در این نقطه خطبه خواند و به واژگونی روزگار (معروف منکر و منکر معروف شده است) اشاره کرد و فرمود در این روزگار شهادت را جز سعادت نمی بینم. 3. پس از خطبه زهیر و بریر و هلال بن نافع اعلام وفاداری کردند. این منزلگاه پایگاه عشق بازی و پای فشری بر پیمان است. 4. گفته اند امام در خطبه به بیدادگری بنی امیه و شایستگی خود برای رهبری امت اشاره کرده است.

 منزل بیست و یکم

نام منزل: بیضه

وجه تسمیه: بیضه به معنی سفید و روشن است. این منزلگاه هموار و بی گیاه و وسیع و فراخ بود که به همین سبب به آن بیضه می گفتند.

زمان ورود: احتمالا بیست و هشتم ذی الحجه معادل هشتم مهرماه 59 شمسی

مدت توقف: تقریبا نیمروزی درنگ داشته است.

ویژگی ها و امکانات: 1. چشمه آبی به نام بیضه در این محل بوده است. 2. برخی از مسافران در این منزل، توقف و استراحت داشتند.

رویدادها: 1. مهم ترین رویداد در بیضه، خطبه عمیق و مشهور و پرمحتوای امام است. ابا عبدالله الحسین (ع) از زبان رسول خدا نقل کرد که هر کس سلطان ستمگری را ببیند که حرام خدا را حلال و حلال خدا را حرام کرده و پیمان خدا را شکسته و با قانون و سنت پیامبر می ستیزد و با چنین کسی به رفتار و گفتار درنیاویزد بر خداوند است که این خاموش ستم پذیر را با ستمگر در جهنم قرار دهد. 
در بخش بعدی خطبه به بیدادگری بنی امیه و فرستادن نامه های اهل کوفه اشاره دارد. امام در این خطبه خود را اسوه معرفی می کند و به سرزنش پیمان شکنان کوفه می پردازد و سرانجام این پیمان شکنی را ترسیم می کند.
این خطبه را نه تنها یاران امام که هزار تن همراهان حر بن یزید ریاحی گوش دادند.

 منزل بیست و دوم

نام منزل: عذیب الهجانات

وجه تسمیه: عذیب از عذب به معنی آب گواراست و هجانات جمع هجان یعنی شتر نجیب و گزیده است. این منزل متعلق به بنی تمیم و از منازل حج به سمت کوفه مخسوب می شده است.

زمان ورود: بعد از ظهر دوشنبه بیست و هشت ذی الحجه معادل با هشتم مهر ماه شمسی.

مدت توقف: احتمالا شب را در این محل توقف کرده است.

ویژگی ها و امکانات: 1. زمین سرسبز و خوش آب و هوا 2. برکه و چاه و چندین خانه در این محل بوده است. 3. دارای قصر، مسجد و پاسگاهی که محل نگهبانی برای ایرانیان بوده است. 4. نعمان بن منذر در این محل چراگاه اسبان و محل پرورش اسب داشته است.

رویدادها: 1. امام در این محل از یاران پرسیدند: در میان شما کسی هست که سمت جاده را بداند؟ هر کس راهی را نشان داد که ناگهان 7 سوار پیدا شدند که راهنمایی آنان را شترسواری به نام طرماح به عهده داشت، نام این 7 نفر عبارت بود از: عمروبن خالد صیداوی، مجمع بن عبدالله العائذی، پسر مجمع بن عبدالله، جنادة بن حارث سلمان، سعد غلام عمرو بن خالد، واضح غلام ترک، غلام حارث. این عده برای یاری ابا عبدالله از کوفه آمده بودند.
طرماح آذوقه و خواربار به مکه می برد تا به خویشاوندانش برساند. او پیشاپیش قافله، شعر می خواند که گواه شوق دیدار امام بود. طرماح اجازه گرفت آذوقه را برساند و بازگردد اما زمانی بازگشت که در همین منزل خبر شهادت امام را شنید. او اهل کوفه را رشوت زدگان دل باخته دنیا معرفی کرد.
پیشنهاد طرماح این بود که امام به کوهستان سلمی و اجاء برود تا به او نیرو برساند اما امام نپذیرفت. حر می خواست مانع پیوستن این عده به لشکر امام شود که امام فرمود اگر مانع شوی عهد ما شکسته خواهد شد (جنگ شروع می شود) و حر آرام شد.

 منزل بیست و سوم

نام منزل: قُطقطانیه

وجه تسمیه: نام یکی از چشمه های آنجاست.

زمان ورود: سه شنبه بیست و نهم ذی الحجه معادل نهم مهرماه 59 شمسی

مدت توقف: درنگ کوتاهی داشته است.

ویژگی ها و امکانات: 1. چشمه ها و قنات هایی داشته است که در زمان شاپور ساسانی حفر شده بودند. 2. نعمان بن منذر در این محل زندانی داشته است. 3. اردوگاه نیروهای حصین بن نمر رئیس شرطه های کوفه بوده است.

رویدادها: 1. برخی ملاقات با عبیدالله بن حر جعفی را در این منزلگاه نوشته اند. 2. پس از حادثه کربلا گزارشی از دختر اباعبدالله -فاطمه صغری- درباره این محل و گم شدن خواهرش سکینه آمده است. 3. این قسمت دو راهی یا چند راهی بوده است که کاروان ها پس از رسیدن راه خود را انتخاب می کردند.

 منزل بیست و چهارم

نام منزل: قصر بنی مقاتل

وجه تسمیه: در این محل قصری متعلق به مقاتل بن حسان بوده است.

زمان ورود: چهارشنبه اول محرم سال 61 هجری قمری معادل یازدهم مهرماه 59 شمسی.

مدت توقف: حدود نیمروزی در این منزل درنگ بوده است.

ویژگی ها و امکانات: 1. قصری که هنوز بقایای آن دیده می شده است. 2. مسجد نسبتا بزرگ. 3. چند بنا و خانه ساده گلی و سنگی. 4. چند حلقه چاه.

رویدادها: 1. دیدار با عبیدالله بن حر جعفی. عبیدالله شجاع و شاعر و سخنور بود که از کوفه بیرون آمده بود تا نه در سپاه عبیدالله باشد نه در سپاه اباعبدالله. امام، حجاج بن مسروق، هم قبیله ای او را فرستاد تا به همراهی دعوتش کند. حجاج به خیمه شکوهمند و اشرافی او درآمد و او را دعوت کرد.
عبیدالله گفت: من از کوفه بیرون آمدم تا نه با موافقان باشم نه با مخالفان. حجاج موضوع را با امام باز گفت. امام خود به دیدن و دعوت آمد و گناهان گذشته اش را به یاد آورد و فرمود با من همراه باش تا پاک شوی. عبیدالله بن حر پیشنهاد اسب خود (ملجمه) و شمشیر و غلام کرد که امام نپذیرفت و فرود: خیری در تو و شمشیر و اسبت نیست. عبیدالله بعد ها پشیمان شد و بر مزار اباعبدالله سوکواری کرد. او در جنگ صفین همراه امیرمومنان بود ولی جدا شد و به معاویه پیوست. 
2. نوشته اند در این منزلگاه انس بن حارث به امام رسید و با او همراه شد.
3. خواب دیدن امام و گفت و گو با علی اکبر را در این منزل نیز نوشته اند.
4. حر همچنان همراه امام بود. امام از این منزل اندکی به سمت راست رفت و به کربلا رسید.

 منزل بیست و پنجم

نام منزل: کربلا (نینوا)

وجه تسمیه: برخی آن را عبری، آرامی، سریانی، عربی و فارسی دانسته اند. کربلا به معنی نرم و سستی (خاک نرم)، وسیله پوشاندن سر، مزرعه خدا (کرت + لا)، و قرب الااله و کربل (نوعی خار) دانسته اند. تا شانزده نام برای این سرزمین برشمرده اند. امام حسین(ع) قبلا در جنگ صفین همراه پدرش از کربلا گذشته بود.

زمان ورود: پنجشنبه دوم محرم معادل 12 مهر ماه 59 شمسی و 9 اکتبر سال 680 میلادی.

مدت توقف: از دوم محرم تا عاشورا (روز شهادت)

ویژگی ها و امکانات: 1. زمین خارزار، خاک آن نرم و تا فرات فاصله بسیار کمی داشته است. 2. خالی از سکنه و در فاصله چند کیلومتری آن بنی اسد مستقر بودند. 3. زمین دارای پستی و بلندی ها و گودال هایی بوده است.

رویدادها: 1. امام در لحظه ورود خاک را بویید و فرمود همان است قتلگاه و خوابگاه ماست.
2. هفت اسب عوض کرد و با هفتمین اسب وارد شد. امام با لباس پیامبر وارد زمین کربلا شد.
3. هنگام ورود امام، سپاه حر نیز با وی وارد کربلا شدند در همین موقع سواری کمان بر دوش رسید و نامه عبیدالله زیاد را به حر داد. در نامه نوشته بود همین که نامه ام رسید بر حسین سخت بگیر و او را در زمینی بی آب و خشک و بی پناهگاه فرود آور. این پیک نیز مراقب است که همراه تو باشد و جدا نشود تا دستورم را کاملا انجام دهی. حر نامه را به امام نشان داد و گفت چاره ای جز این ندارم. در همین جا فرود آی. امام فرمود بگذار در دهکده غاضریه فرود آیم یا در شفیه که حر نگذاشت و گفت این مامور مراقب من است.
4. امام با ورود به کربلا نامش را پرسید چندین نام گفتند و با شنیدن نام کربلا فرمود اللهم انی اعوذ بک من الکرب و البلاء.
5. امام شهادت خود و حمل بر سر نیزه را برای زهیر بن قین بازگو کرد. حوادث فراوان دیگر که ناشی از عکس العمل یاران و خانواده امام است نیز ذکر شده است.