ادای احترام روسای قوا به پیکر جانباختگان منا/روحانی: اگر لازم باشد از زبان اقتدار استفاده می کنیم

روسای قوا با اهدای شاخه گلی بر تابوت جانباختگان فاجعه منا به آنان ادای احترام کردند.

به گزارش خبرآنلاین، پس از مراسم ادای احترام رسمی روسای قوا به پیکر جانباختگان فاجعه منا، حجت السلام حسن روحانی، آیت الله آملی لاریجانی و علی لاریجانی با همراهی حجت الاسلام گلپایگانی رئیس دفتر مقام معظم رهبری در جایگاهی قرار گرفتند که پشت آن بنری نصب شده بود با عنوان «مهاجران الی الله». عبارتی که رهبر معظم انقلاب درباره حجاج درگذشته در منا به کار برده بودند.
 
سپس حجت الاسلام حسن روحانی رئیس جمهور طی سخنانی در این مراسم با عرض تسلیت به خانواده های جانباختگان فاجعه منا، اظهار داشت: تعدادی از اجساد پاک قربانیان این فاجعه به کشور بازگردانده شد و فردا مراسم تشییع رسمی آنان در استان های مربوطه انجام می شود.

به گفته وی، اقدام بعدی شناسایی اجساد جانباختگان است. باید روشن شود که در این حادثه افرادی مقصر بوده اند یا نه و اگر ثابت شود که عده ای از مامورین در این حادثه تقصیر داشته اند، به هیچ عنوان از خون عزیزانمان نمی گذریم. زبان ما در این حادثه زبان برادری و ادب بوده و در جای لازم از زبان دیپلماسی استفاده شده و اگر لازم باشد جمهوری اسلامی ایران از زبان اقتدارش استفاده می کند.

وی با بیان اینکه این فاجعه آزمون بزرگی برای دولت و ملت ایران و خانواده های داغدار بوده است، افزود: این فاجعه آزمونی برای دولت عربستان و سازمان های بین المللی و کشورهای اسلامی نیز بوده است. باید حقیقت این مساله به طور کامل برای ما از طریق یک کمیته حقیقت یاب ثابت شود. همه ملت ها و دولت های مسلمان باید علت این فاجعه را بفهمند و مطمئن باشند که برای سال های بعد چنین فاجعه ای تکرار نمی شود.

رئیس جمهور که می گفت دولت در این آزمون موفق بوده است، از وزرای بهداشت، خارجه و کشور به دلیل تلاش هایشان در این زمینه و روسای دیگر قوا و بویژه رهبر معظم انقلاب تشکر و تقدیر کرد و گفت: از سخنان مقتدرانه رهبری در این زمینه سپاسگذاریم و امیدواریم این وحدت و همدلی را همچنان در کشور شاهد باشیم.

روحانی بار دیگر با تاکید بر اینکه دولت پیگیر این حادثه است، ادامه داد: برای همه مردم صبر آرزومندیم. انشالله خداوند مقام عالی را در آن جهان به این جانباختگان عطا کند که مظلومانه و با لب تشنه در این حادثه جان به جان آفرین تسلیم کردند. انشاالله در پیگیری خون این عزیزان توفیق لازم را داشته باشیم.

رهبر معظم انقلاب: تصور اینکه «ملاحظه دشمن را بکنیم، دشمنی ها کم می شود»، تصور نادرستی است

مقام معظم رهبری گفتند: سربرآوردن ملت مستقلی که با زورگویان و وابستگان به آنها مخالف است، برای نظام سلطه قابل تحمل نیست.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی دفتر مقام معظم رهبری، حضرت آیت‌الله خامنه‌ای رهبر معظم انقلاب اسلامی صبح امروز در دیدار مسئولان و فرماندهان ارتش جمهوری اسلامی، علت دشمنی‌ها علیه انقلاب اسلامی را ایستادگی ملت ایران و صراحت و تسلیم‌نشدن در مقابل سیاست‌های استکبار خواندند و تأکید کردند: نیروهای مسلح باید با شتاب در پیشرفت‌ها و افزایش آمادگی‌های خود، چنان اقتداری ایجاد کنند که دشمنان حتی جرئت نکنند خیال تعرض را به ذهن خود راه دهند.

حضرت آیت‌الله خامنه‌ای، برنامه‌ریزی برای «فردای بهتر و پیشرفته‌تر ایران اسلامی» را در همه‌ی بخش‌ها ضروری دانستند و گفتند: آینده‌ی کشور به دست جوانانی است که باید قدر آنها را دانست و برای آنکه ایران فردا بتواند تواناتر، مقتدرتر و با زبان گویاتر در منطقه و دنیا ظاهر شود، باید نسل بعد را آماده‌تر، مصمم‌تر، دانشمندتر و شجاع‌تر پرورش داد.

رهبر انقلاب با اشاره به عقب‌ماندگی‌های مزمن و تاریخی کشور در اثر حکمرانی عناصر وابسته به‌خصوص در دوران پهلوی، افزودند: پیشرفت‌های امروز نیروهای نظامی در بخش‌های مختلف بسیار ارزشمند است اما با توجه به عقب‌ماندگی‌ها باید شتاب حرکت را افزایش داد و چنان اقتداری ایجاد کرد که دشمنان حتی جرئت نکنند خیال تعرض به مرزهای این کشور را به ذهن خود راه دهند.

ایشان مقاومت و ایستادگی ملت ایران در دوران هشت ساله دفاع مقدس را یک تجربه مهم و پیش روی همه دنیا خواندند و خاطرنشان کردند: نظام جمهوری اسلامی یک نظام مستقل است و از ابتدای انقلاب، سیاستهای خود را با صراحت دنبال کرده و از نهیب هیچ قدرتی و مخالفت با سیاستهای آن، واهمه ای ندارد.

حضرت آیت‌الله خامنه‌ای با اشاره به دشمنیهای جدی و سنگین در مقابل حرکت مستقل و شگفتی ساز ملت ایران، گفتند: دشمن به دنبال تسلیم شدن نظام اسلامی است و با کوتاه آمدن در مقابل او، دشمنیها برطرف نمی شود.

رهبر انقلاب افزودند: سربرآوردن ملت مستقلی که با زورگویان و وابستگان به آنها مخالف است، برای نظام سلطه قابل تحمل نیست، بنابراین در مقابل این ملت دشمنی می کنند و تصور اینکه «اگر فلان حرف را نزنیم یا فلان کار را نکنیم و ملاحظه دشمن را بکنیم، دشمنیها کم می شود»، تصور نادرستی است.

ایشان با اشاره به استقبال ملتها و همچنین برخی دولتهای غیر وابسته از حرکت مستقل ایران، گفتند: ملتها از مشاهده پیشرفت و دفاع صریح ملت ایران از منافع خود در مقابل قدرتها به وجد می آیند و در سفرهای خارجی مسئولان جمهوری اسلامی نیز هر جایی که از طرف دولتها به مردم اجازه اظهار علاقه داده شد، در طرفداری از ایران و مواضع صریح آن، شور و غوغا به پا کردند.

حضرت آیت‌الله خامنه‌ای در بخش دیگری از سخنانشان، با اشاره به اهمیت پژوهش و پیشرفتهای تحقیقاتی در نیروهای مسلح، گفتند: ظرفیتهای بسیار خوبی در دانشگاهها و مراکز تحقیقاتی کشور وجود دارد که باید ارتباطات علمی نیروهای مسلح با آنها تقویت شود.

رهبر انقلاب همچنین با تأکید بر اهمیت ورود به حوزه های ناشناخته نظامی و ابتکارات جدید، در خصوص رزمایشهای نظامی نیز خاطرنشان کردند: طراحی رزمایشهای نظامی باید به فضای جنگ و واقعیتهای میدان جنگ نزدیک باشد و برای تمام امکانات و تواناییهای دشمن، پیش بینی و آمادگی وجود داشته باشد.

در ابتدای این دیدار، امیر دریادار سیاری فرمانده نیروی دریایی ارتش گزارشی از مجموعه ماموریتها و فعالیتهای نیروی دریایی در زمینه های ساخت تجهیزات، اطلاعات، عملیات، توسعه علم و دانش، فناوری اطلاعات، امنیت خطوط مواصلاتی و توسعه دریایی کشور بیان کرد.

رهبر معظم انقلاب: تصور اینکه «ملاحظه دشمن را بکنیم، دشمنی ها کم می شود»، تصور نادرستی است

مقام معظم رهبری گفتند: سربرآوردن ملت مستقلی که با زورگویان و وابستگان به آنها مخالف است، برای نظام سلطه قابل تحمل نیست.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی دفتر مقام معظم رهبری، حضرت آیت‌الله خامنه‌ای رهبر معظم انقلاب اسلامی صبح امروز در دیدار مسئولان و فرماندهان ارتش جمهوری اسلامی، علت دشمنی‌ها علیه انقلاب اسلامی را ایستادگی ملت ایران و صراحت و تسلیم‌نشدن در مقابل سیاست‌های استکبار خواندند و تأکید کردند: نیروهای مسلح باید با شتاب در پیشرفت‌ها و افزایش آمادگی‌های خود، چنان اقتداری ایجاد کنند که دشمنان حتی جرئت نکنند خیال تعرض را به ذهن خود راه دهند.

حضرت آیت‌الله خامنه‌ای، برنامه‌ریزی برای «فردای بهتر و پیشرفته‌تر ایران اسلامی» را در همه‌ی بخش‌ها ضروری دانستند و گفتند: آینده‌ی کشور به دست جوانانی است که باید قدر آنها را دانست و برای آنکه ایران فردا بتواند تواناتر، مقتدرتر و با زبان گویاتر در منطقه و دنیا ظاهر شود، باید نسل بعد را آماده‌تر، مصمم‌تر، دانشمندتر و شجاع‌تر پرورش داد.

رهبر انقلاب با اشاره به عقب‌ماندگی‌های مزمن و تاریخی کشور در اثر حکمرانی عناصر وابسته به‌خصوص در دوران پهلوی، افزودند: پیشرفت‌های امروز نیروهای نظامی در بخش‌های مختلف بسیار ارزشمند است اما با توجه به عقب‌ماندگی‌ها باید شتاب حرکت را افزایش داد و چنان اقتداری ایجاد کرد که دشمنان حتی جرئت نکنند خیال تعرض به مرزهای این کشور را به ذهن خود راه دهند.

ایشان مقاومت و ایستادگی ملت ایران در دوران هشت ساله دفاع مقدس را یک تجربه مهم و پیش روی همه دنیا خواندند و خاطرنشان کردند: نظام جمهوری اسلامی یک نظام مستقل است و از ابتدای انقلاب، سیاستهای خود را با صراحت دنبال کرده و از نهیب هیچ قدرتی و مخالفت با سیاستهای آن، واهمه ای ندارد.

حضرت آیت‌الله خامنه‌ای با اشاره به دشمنیهای جدی و سنگین در مقابل حرکت مستقل و شگفتی ساز ملت ایران، گفتند: دشمن به دنبال تسلیم شدن نظام اسلامی است و با کوتاه آمدن در مقابل او، دشمنیها برطرف نمی شود.

رهبر انقلاب افزودند: سربرآوردن ملت مستقلی که با زورگویان و وابستگان به آنها مخالف است، برای نظام سلطه قابل تحمل نیست، بنابراین در مقابل این ملت دشمنی می کنند و تصور اینکه «اگر فلان حرف را نزنیم یا فلان کار را نکنیم و ملاحظه دشمن را بکنیم، دشمنیها کم می شود»، تصور نادرستی است.

ایشان با اشاره به استقبال ملتها و همچنین برخی دولتهای غیر وابسته از حرکت مستقل ایران، گفتند: ملتها از مشاهده پیشرفت و دفاع صریح ملت ایران از منافع خود در مقابل قدرتها به وجد می آیند و در سفرهای خارجی مسئولان جمهوری اسلامی نیز هر جایی که از طرف دولتها به مردم اجازه اظهار علاقه داده شد، در طرفداری از ایران و مواضع صریح آن، شور و غوغا به پا کردند.

حضرت آیت‌الله خامنه‌ای در بخش دیگری از سخنانشان، با اشاره به اهمیت پژوهش و پیشرفتهای تحقیقاتی در نیروهای مسلح، گفتند: ظرفیتهای بسیار خوبی در دانشگاهها و مراکز تحقیقاتی کشور وجود دارد که باید ارتباطات علمی نیروهای مسلح با آنها تقویت شود.

رهبر انقلاب همچنین با تأکید بر اهمیت ورود به حوزه های ناشناخته نظامی و ابتکارات جدید، در خصوص رزمایشهای نظامی نیز خاطرنشان کردند: طراحی رزمایشهای نظامی باید به فضای جنگ و واقعیتهای میدان جنگ نزدیک باشد و برای تمام امکانات و تواناییهای دشمن، پیش بینی و آمادگی وجود داشته باشد.

در ابتدای این دیدار، امیر دریادار سیاری فرمانده نیروی دریایی ارتش گزارشی از مجموعه ماموریتها و فعالیتهای نیروی دریایی در زمینه های ساخت تجهیزات، اطلاعات، عملیات، توسعه علم و دانش، فناوری اطلاعات، امنیت خطوط مواصلاتی و توسعه دریایی کشور بیان کرد.

چرا حضرت علی(ع) واقعه غدیر را برای به دست آوردن حق جانشینی مطرح نکرد

روایت علامه مرتضی عسکری از دلایل تلاش نکردن حضرت علی(ع) برای جانشینی در ماجرای سقیفه

به گزارش خبرآنلاین، مرحوم علامه مرتضی عسکری درباره اینکه چرا حضرت علی(ع) در سقیفه واقعه غدیر را مطرح نکرد نوشته است:

«اگر شرایطی که سقیفه تشکیل شد و موقعیت ‏حضرت علی(ع) را مورد توجه قرار دهید خواهید فهمید که حضرت امیر(ع) در سقیفه نیامد تا بخواهد احتجاج بکند، آنچنان که در کتاب های حدیثی و تاریخی آمده است، پیامبر اکرم (ص) روز دوشنبه رحلت کرد، حضرت علی(ع) به همراه چهار نفر دیگر: عباس عموی پیامبر و یکی از فرزندانش، یکی از آزادشدگان پیامبر و یک نفر از انصار مشغول غسل و تجهیز پیامبر(ص) شدند. در همین حال انصار در سقیفه گرد آمدند (سقیفه محل اجتماع عشیره است مربوط به شیخ عشیره که آنجا جمع می ‏شوند) تا «سعد بن ‏عباده‏» را به جای پیامبر(ص) برگزینند. آیا درباره سعد بن ‏عباده از پیامبر توصیه ‏ای رسیده بود؟ فضیلتی داشت؟ یا نه صرفا به خاطر آنکه رئیس قبیله بود مطابق زندگی عشیره ‏ای و قبیله ‏ای موجود در جزیرة العرب، به دنبال این بودند حال که پیامبر از دنیا رفته باید جانشین او از ما باشد. خبر به مهاجرین رسید، اینها نیز در سقیفه جمع شدند. این در حالی بود که جنازه پیامبر هنوز به خاک سپرده نشده است و دیگران مشغول غسل آن حضرت بودند.

عباس عموی پیامبر در همان حال که مشغول غسل و کفن آن حضرت بودند به علی(ع) پیشنهاد کرد: «یابن اخی امدد یدیک ابایعک؟ یقال عم رسول الله(ص) بایع ابن ‏عمه فلا یختلف علیک اثنان؛ پسر برادم دستت را بده با تو بعیت کنم تا بگویند عموی پیامبر با پسرعموی او بیعت کرده، آنگاه دو نفر هم با تو مخالفت نخواهند کرد.»

حضرت نپذیرفت، فرمود: «ما مشغول تجهیز پیکر پیامبر هستم!» اختلاف مهاجرین و انصار بر سر جانشینی بالا گرفت، مهاجرین استدلال کردند که ما از قریش هستیم وابسته به پیامبر(ص)، عرب نمی ‏پذیرد از غیر بستگان جانشین شود. اختلاف دیرینه «اوس‏» و «خزرج‏» عده ‏ای از انصار را که می ‏ترسیدند که حکومت ‏به دست رقبایشان بیفتد با مهاجرین هم صدا کرد و در نهایت آنها که در سقیفه جمع بودند اکثریت ‏با ابی‏ بکر بیعت کردند.

همان روز دوشنبه کار را تمام کردند و از آن پس برای ابی ‏بکر بیعت می ‏گرفتند، روز بعد هم ابی‏ بکر را به مسجد پیامبر(ص) که آن زمان حکم دارالحکومة را داشت آوردند خطبه خواند و نماز خواند. تمامی اینها در وقتی بود که علی(ع) مشغول تجهیز پیامبر(ص) بود زیرا بعد از اتمام غسل و کفن بنا شد مسلمانان 5 نفر 5 نفر و یا ده نفر ده نفر بیایند در همان خانه پیامبر بر آن حضرت نماز بخوانند و حضرت علی(ع) در آنجا آنان را راهنمایی می ‏کرد. این کار از روز دوشنبه تا چهارشنیه به طول انجامید و شب چهارشنبه هم پیامبر را به خاک سپردند. مراسم دفن که تمام شد، مطابق وصیت پیامبر(ص) به علی(ع) که فرموده بود از دفن و کفن من که فارغ شدی ردا از دوش مگیر تا آنکه قرآنی که در خانه من هست آن را جمع کنی، حضرت علی به جمع ‏آوری قرآن پرداخت. این قرآنی بود همراه با تفسیر، نوشته بر روی تخته، پوست، شانه گوسفند و ...، حضرت همه اینها را جمع ‏آوری کرد، پس از جمع ‏آوری آن را به مسجد آورد که متاسفانه آن را نپذیرفتند. حضرت هم آن قرآن را برگرداند و فرمود: دیگر آن را نخواهید دید! این همان قرآنی است که حضرت حجت(عج) آن را در مسجد کوفه بیرون می ‏آورد و احکام اسلامی را به مسلمانان بر اساس آن تعلیم می ‏دهد، زیرا آن همین قرآن است ولی با تفسیر و توضیحات.

بنابراین می ‏بینید که در جریان سقیفه و انتخاب ابوبکر و حتی دو روز بعد از آن حضرت امیر(ع) به کار غسل و دفن پیامبر مشغول بوده و در هیچ یک از اجتماعات آنها نبوده تا بخواهد به حادثه غدیر با آنان احتجاج کند.»

اولین باری که داستان غدیر میان عموم مردم مطرح شد

علامه عسکری همچنین درباره اولین زمان علنی شدن داستان غدیر گفته است:

«اولین بار که در ملا عام غدیر مطرح شد در زمان خلافت ‏خود آن حضرت بود، زیرا تا آن زمان موردی که لازم ببیند و غدیر را مطرح کند پیش نیامد، چون ابوبکر بعد از خود نامه ‏ای نوشته بود و طی آن عمر را به جانشینی خود تعیین کرده بود همان نامه را پس از مرگ او برای مردم خواندند و مردم هم با او بیعت کردند بعد از او هم داستان شورای شش نفره پیش آمد که یک نفر از آن شورا علی(ع) بود و به آنجا منتهی شد که همگان می ‏دانیم. تا می‏ رسد به زمان خلافت‏ خود حضرت، چنانکه تفصیل آن در کتاب الغدیر آمده است.
روزی حضرت در مسجد کوفه بر بالای منبر فرمود: هر کس حدیث غدیر را شنیده است‏ بگوید، چند نفر برخاستنند و زبان به اظهار آنچه در غدیر گذشته است نمودند. این اولین بار بود که بدون ترس در ملا عام فضائل علی(ع) گفته می ‏شد و از غدیر سخن به میان می ‏آمد و مردم همه می‏ شنیدند و تا امروز آن شنیده‏ ها در باره غدیر برای ما مانده است.»

برخورد امام هادی(ع) با حاکمی که او را به نوشیدن شراب دعوت کرد/ سخن امام درباره علم، فکر و ادب

حضرت علی بن محمد ملقب به «هادی»، دهمین امام شیعیان در نیمه ماه ذیحجه سال 212 هجری به دنیا آمده و در دوران 33 ساله امامتش با شش خلیفه عباسی معاصر بود.

مادر آن حضرت را سمانه یا سوسن نامیده اند. آن حضرت و فرزند گرامیش امام حسن به عسکریین شهرت یافتند، زیرا خلفای بنی عباس آنها را از سال 233 با سامرا(عسکر) برده و تا پایان عمر در آنجا تحت نظر قرار دادند. پس از شهادت امام جواد در سال 220 هجری، فرزندش امام هادی که هنوز بیش از شش سال نداشت، به امامت رسید. از آنجا که شیعیان به استثنای معدودی مشکل بلوغ امام را درباره امام جواد پشت سر گذاشته بودند، در زمینه امامت امام هادی تردید خاصی برای آنها به وجود نیامد.

پرونده خبرآنلاین در سالروز ولادت امام دهم را در ادامه می خوانید.

روش های امام هادی(ع) برای حفظ جان شیعیان و مبارزه با دشمن

در دوران امام هادی (علیه السلام)فشار زیادی بر علویان وارد گردید همین امر قیام های متعددی را علیه خلفای عباسی برانگیخت؛ امام برای رعایت تقیّه، هیچ یک از آن قیام ها را تأیید نکرد.

از میان خلفای شش گانه معاصر امام هادی (علیه السلام)، متوکل در دشمنی با اهل بیت مشهورتر بود. وی حدود پانزده سال حکومت کرد و بیش از سایر خلفا، معاصر امام دهم بود.

1. بهره گیری از تقیّه

مواجهه فکری و عملی امام چهارم تا امام یازدهم، براساس «تقیّه» بوده است و هر چه فشار خلفای ستمگر بر علویان و شیعیان بیشتر می شد، تقیّه نیز ضرورت بیشتری پیدا می کرد. ولی امام همانند سایر امامان با حاکمان جور زمان خود به طور غیر مستقیم مبارزه می کرد، بی آنکه حساسیّت دستگاه عباسی را متوجه خود کند.

2. نهی از یاری حکومت عباسی

امام در فرصت های مناسب، با نامشروع معرفی کردن حکومت عباسیان، مسلمانان را از هرگونه همکاری با آنان- مگر در موارد ضرورت - برحذر می داشت و با این کار چهره این حاکمان ظالم و فاسد را برای مردم بیشتر آشکار می کرد.

گاهی امامان، خصوصاً از زمان امام هفتم به بعد، به برخی از شیعیان اجازه می دادند که وارد مناصب حکومتی شوند و این زمانی بود که آنها از کفایت لازم برخوردار بودند و می توانستند در مناسبت های مختلف به شیعیان کمک کنند.

3. هدایت شبکه وکالت

به دلیل شرایط سخت این دوره، ارتباط مستقیم امام با شیعیان ممکن نبود؛ لذا شبکه «وکالت» می توانست بهترین راه ارتباطی حضرت با پیروان خویش باشد. یکی از اهداف این شبکه، آگاه سازی سیاسی مردم از سوی وکلای امام هادی (علیه السلام)بود. وکلای حضرت به تدریج تجربیات ارزنده ای را در سازماندهی شیعیان در واحدهای جداگانه به دست آوردند. (سیره پیشوایان، ص 573 و 574)

گزارش های تاریخی متعدد نشان می دهد که وکلای شیعیان را بر مبنای نواحی گوناگون به چهار گروه تقسیم کرده بودند: نخستین ناحیه، مدائن و عراق (کوفه) را شامل می شد. ناحیه دوم، شامل بصره و اهواز بود. ناحیه سوم، قم و همدان بود و ناحیه چهارم، حجاز، یمن و مصر را در بر می گرفت.( تاریخ سیاسی غیبت امام دوازدهم، جاسم حسین، ترجمه آیت اللهی، ص 137)

نمونه هایی از اقدامات متوکل برای آزار امام

امام (علیه السلام) دوران اقامت اجباری اش در سامرا را به ظاهر آرام اما تحت نظارت کلی خلفای عباسی بود و متوکل گاهی بنابر غرض هایی، امام را احضار می کرد. رفتار امام با شکیبایی همراه بود و آن حضرت می کوشید که جان شیعیان و خودش حفظ گردد.

نمونه هایی از اقدامات متوکل و رفتارهای امام (علیه السلام)را ذکر می کنیم.

1. سؤال از تفسیرآیه

متوکل دریافته بود که از نظر امام علیه السلام، آیه «وَ یَومَ یَعضُّ الظَّالِمُ علی یدیهِ یقولُ یا لیتنی اتَّخذتُ مع الرَّسُولِ سبیلاً؛ و به خاطر بیاور روزی را که ظالم دست خویش را از شدت حسرت به دندان می گزد و می گوید: ای کاش! با رسول خدا راهی برگزیده بودم» (سوره فرقان، آیه 27) اشاره به برخی از خلفاست. از این رو، به فکر سوء استفاده از این مسئله افتاد و خواست با مطرح کردن آن، حضرت را در مقابل «اهل حدیث» قرار دهد.

به همین جهت زمانی که افراد زیادی در مجلس بودند، درباره مصادیق این آیه از امام هادی (ع) سؤال کرد. امام با هوشیاری و رعایت اصل تقیّه فرمود: منظور دو نفر هستند که خداوند از آنها به کنایه سخن گفته و با عدم تصریح به نامشان، برآنان منّت نهاده است. آیا خلیفه می خواهد آنچه را که خدا مخفی نگاه داشته، در اینجا بر ملا کند؟ متوکل گفت: نه. (بحارالانوار، ج50، ص 214)

به این ترتیب امام، متوکل را در رسیدن به هدف، ناکام گذاشت.

2. دعوت به نوشیدن شراب

متوکل گاهی دستور می داد که خانه امام را به دقت بازرسی کنند و مأموران هر بار با دست خالی بر می گشتند، اما متوکل باز هم نگران بود و احساس خطر می کرد. برای مثال، یک بار نزد متوکل از امام هادی (علیه السلام)سعایت کردند و به او گفتند که در منزل امام، اسلحه و نوشته و اشیای دیگری است که از شیعیان قم به او رسیده است و او عزم شورش بر ضد حکومت را دارد. متوکل گروهی را به منزل آن حضرت فرستاد و آنان شبانه به خانه او هجوم بردند، ولی چیزی به دست نیاورند.

امام را در اتاقی تنها دیدند که در به روی خود بسته است و جامه پشمین بر تن دارد و بر زمینی مفروش از شن و ماسه نشسته و به عبادت خدا و تلاوت قرآن مشغول است. امام را با همان حال نزد متوکل بردند و به او گفتند: در خانه اش چیزی نیافتیم و او را رو به قبله دیدیم که قرآن می خواند.

متوکل با بی شرمی منحصر به فرد خود، جام شرابی را که در دست داشت، به آن حضرت تعارف کرد! امام سوگند یاد کرد و گفت: گوشت و خون ما با چنین چیزی آمیخته نشده است، مرا معاف بدار! او دست بر نداشت و گفت: شعری بخوان. امام فرمود: کمتر شعر می خوانم.

اما متوکل اصرار ورزید و آن حضرت شعری را برای او خواند که ما ترجمه قسمتی از آن را ذکر می کنیم:

«بر بلندای کوه ها، شب را به سحر آورند؛ در حالی که مردان چیره و نیرومندی از آنان پاسداری می کردند، ولی قله ها نتوانستند آنان را (از خطر مرگ) برهانند.

آنان پس از مدت ها عزتمندی، از جایگاه های امن به زیر کشیده شدند و در گودال های (گورها) جایشان دادند. چه منزل و آرامگاه ناپسندی!...

چه خانه هایی ساختند تا آنان را از گزند روزگار حفظ کند، ولی سرانجام پس از مدتی، این خانه ها را ترک کردند و به خانه گور شتافتند!

چه اموال و ذخایری انبار کردند، ولی همه آنها را رها ساختند و رفتند و آنها را برای دشمنان خود واگذاشتند!

خانه ها و کاخ های آباد، به ویرانه ها تبدیل شدند و ساکنان آنها به سوی گروهای تاریک شتافتند!»

شعر امام چنان تأثیری گذاشت که متوکل به سختی گریه کرد؛ به طوری که ریش او خیس گردید و سایر حضار نیز گریستند. متوکل دستور داد بساط شراب را جمع کنند و چهار هزار درهم به امام تقدیم کرد و آن حضرت را با احترام به منزل باز گرداند! (مروج الذهب، ج4، ص 11)

گفتاری از آیت‌الله سبحانی درباره نظر غیر شیعیان نسبت به امام

حضرت مقام عظیمی در جهان آن روز داشت. به قدری که علناً دانشمندان اسلام، حتی کسانی که شیعه‌ی اثنی‌عشری نبودند، از عظمت و دستگیری حضرت سخن می‌گفتند. برخی از کلمات ایشان را نقل می‌کنم و ببینید که غیر از ما هم دیگران درباره‌ی ایشان احترام قائل بوده‌اند. ابوالفلاح حنبلی در کتابی به نام «شذرات الذهب» شرح حال شخصیت‌ها و بزرگان را نوشته است. او در این کتاب خود می‌گوید: امام هادی فقیه امامی متعبد -البته نباید از فردی که قائل به امامت آسمانی امام هادی نیست بیش از این انتظار داشت-

یافعی کتابی دارد به نام «مراةالجنان» و کتاب خوب و ارزنده‌ای است و همین کلمات را تکرار می‌کند، اما ابن صباغ مالکی در کتاب «الفصول المهمة فی معرفة الائمة» می‌فرماید: امام هادی انسانی است که زمین و آسمان مناقب و فضائل او را پر کرده است و من نمی‌توانم با قلم و بیانم گوشه‌هایی از مناقب و فضائل حضرت را بگویم. با این که اموال به منزل امام می‌رود،اما ایشان این اموال را در بین فقرا تقسیم می‌کنند و خود با یک حصیری زندگی می‌کند و برای این که بتواند زندگی خودش معتمد بر حقوق عامه نباشد، مزرعه‌ای را در سامرّا تهیه کردند و خودشان گاه و بی گاه در آن جا کار می‌کردند. (الفصول المهمة، ابن صباغ المالکی، ج 2، ص 1073) راوی می‌گوید: دیدم امام هادی در آن جا مشغول کار است و عرق از پای او می‌ریزد. عرض کردم: «أین الرجال؟» دوستان شما کجا هستند؟ اجازه دهید ایشان این کار بکنند. حضرت فرمودند: نه، بهتر از من با دسترنج خود زندگی کردند؛ جدم رسول‌الله و علی بن ابی‌طالب و پدرانم. (کافی (ط - الإسلامیة)، ج 5، ص 75)

و ایشان انسان‌های والایی هستند و همه جهان عاشق ایشان هستند من مدت‌ها در سامرّا بوده‌ام. غالب ایشان سنی‌اند اما نسبت به امام هادی و عسکری علیهماالسلام خیلی علاقه‌مند هستند و گاهی فرزندان خود را که مریض بودند، در کنار ضریح می‌بستند و اعتقاد به عظمت ایشان داشتند. خدایا قلوب ما را به نور قرآن و ولایت روشن نما و شرّ دشمنان اهل بیت را از کشور اهل بیت دور بفرما و انسان‌هایی که حقیقت انسانیت را از دست داده‌اند و جهل و جهالت را خریده‌اند، به سزای اعمالشان در دنیا و آخرت برسان.

سخن امام درباره علم، فکر و ادب

این کلام و اندیشه مبارکی است که 1400 سال پیش می زیسته است. در کتاب مستدرک الوسائل در جلد 11، صفحه 184 آمده است: قالَ الإمامُ الهادی - علیه السلام - : اَلْعِلْمُ وِراثَةٌ کَریمَةٌ وَالاْدَبُ حُلَلٌ حِسانٌ، وَالْفِکْرَةُ مِرْآتٌ صافَیةٌ.

امام هادی - علیه السلام - فرمود:

علم و دانش بهترین میراث برای انتقال به دیگران است،

ادب، زیباترین نیکی ها برای شماست،

و فکر و اندیشه آئینه صاف و تزیین کننده اعمال و برنامه ها شماست.